Βρειτε μας στα Social Media

ΚΡΉΤΗ

«Ετσούγκριζα με τον Μουσταφά, τον Πακιστανό, τον Ξένο, τον Άνθρωπο»: Η ανάρτηση Κρητικού που κάνει τον γύρο του διαδικτύου! | ΦΩΤΟ

Δημοσιεύτηκε

στις

Διαφήμιση
Διαφήμιση

Ο συμπατριώτης μας Μιχάλης Στρατάκης είναι συγγραφέας, δημοσιογράφος κι ένα πρόσωπο που γράφει με μεγάλα γράμματα τη λέξη «Κρήτη» σε κάθε έκφρασή του.

Πολύ πρόσφατα έγινε κι ένα viral φαινόμενο. Σε αντίθεση με ό,τι συνηθίζεται όμως δεν τα κατάφερε με κάποια ανόητη δήλωση ή κάποια περίεργη φωτογραφία. Τα κατάφερε με την ανθρωπιά.

Η αφήγησή του σχετικά με το πώς γνώρισε πραγματικά έναν μετανάστη, τον Μουσταφά, κάνει τον γύρο του ελληνικού διαδικτύου για όλους τους σωστούς λόγους.

Ένα κείμενο που ξεχειλίζει από ταπεινότητα και ανάγκη για επικοινωνία ως άνθρωπος προς τον συνάνθρωπο:

«Άμα είσαι αμοναχός σου, εσύ κι ο απατός σου, ετούτη η μοναξά παλεύεται. Η μοναξά που δεν παλεύεται και σε σακατεύει, είναι να ‘σαι ολομόναχος και να θωρείς δίπλα σου αθρώπους να κάνουνε παρέα και να γελούνε ευτυχισμένοι, δίχως να σου δίνουνε σημασία. Αυτή δεν είναι μοναξά, είναι μαρτύριο’».

Το κείμενο του Κρητικού δημοσιγράφου:

https://www.facebook.com/stratakis.mixalis/posts/2021023114647636

«Ξερά κουκιά, μισιριωτάκια καλόψητα, με τοματοπολτό που είχε φτιάξει μοναχή της και κρομύδι λασιθιώτικο που σου ‘φερνε δάκρυα στα μάθια, μου ‘φερε η κυρά Χαρούλα μεζέ για τη ρακή, στο ντουκιάνι της στον Άη Γιώργη του Οροπεδίου.

Μα την Παναγία, δεν ήθελα να τα καταπιώ, μόνο τα κράτουνα στη μπούκα μου όσο περσσότερο εμπόρουνα, για να μη τελειώσει η μαγεία τούτου του φαγητού που με μεγάλωσε.

Όλοι εμείς καθόμασταν γύρω από την ξυλόσομπα και κάναμε μουχαμπέτι, όταν εμπήκε στον καφενέ ένας νεαρός μετανάστης, μαυριδερός.

Έκατσε πίσω και μακρυά από εμάς, αμοναχός του, με σκυμένη την κεφαλή και τα μάθια του δεν εξεκολούσανε από το τραπέζι ομπρός του.

”Κέρασε τονε” είπα στην κυρά Χαρούλα.

Σα να μου φάνηκε πως ένας παγωμένος αέρας επέρασε απάνω από τις κεφαλές όσων καθότανε γύρω από τη σόμπα.

Εντάκαρα να μιλώ, προσπαθώντας να διώξω αυτόν τον αέρα όξω από το ντουκιάνι.

Πιάστηκα από τα όσα εκουβεντιάζαμε προτύτερα για τους αθρώπους που ζούνε αμοναχοί και είπα τούτη την κουβέντα:

”Άμα είσαι αμοναχός σου, εσύ κι ο απατός σου, ετούτη η μοναξά παλεύεται. Η μοναξά που δεν παλεύεται και σε σακατεύει, είναι να ‘σαι ολομόναχος και να θωρείς δίπλα σου αθρώπους να κάνουνε παρέα και να γελούνε ευτυχισμένοι, δίχως να σου δίνουνε σημασία. Αυτή δεν είναι μοναξά, είναι μαρτύριο”.

Αιστάνθηκα πως εκάηκε ο παγωμένος αέρας, μαζί με τα λιόκλαδα στη σόμπα.

Εφώναξα τον κακομοίρη τον ξένο να κάτσει σιμά μου.

Ίσαμε να ‘ρθει, επεράσανε λίγα δευτερόλεπτα, μα ήσανε αρκετά για ν’ αντιληφτώ πως με την κουβέντα μου είχα ανάψει φωθιές σε ψυχές, φωθιές που εζεσταίνανε, μα δεν εκαίγανε.

Ίσαμε την ώρα που φύγαμε, ετσούγκριζα το ποτήρι μου με τον Μουσταφά, τον Πακιστανό, τον Ξένο, τον Άνθρωπο.

Τον σαν κι εμένα, τον σαν και όλους μας».

 

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση louvro
Ακολουθήστε το Daynight.gr σε Google News, Facebook και Instagram.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Κρήτη, την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Daynight.gr
Διαφήμιση CRETANPHYSIS
Διαφήμιση cretan
Διαφήμιση vision

ΔΗΜΟΦΙΛΗ